اشک ماه

اشک سوم

« قسمت دوم»

« عامر » می گفت و می گریست ، که صدایی از بیرون چادر

بگوش او رسید ، « عامر » سر از سجده برداشت ، صدای

قلندری را شنید که می خواند و می گذشت. درویش با صدایی

رسا می گفت : « حق دوست... بزرگی سزاوار اوست... از دوست

هر چه می رسد نکوست... هرچه هست از اوست. »

هم زمان بابانگ درویش ، « سلیمه » خاتون - بانوی حرم و

دختر عموی « عامر » - پس از چهل روز دوری وارد چادر شوی

خود می شود. او را می بیند که پوستی بر استخوان دارد و از

آن تن و توش که داشت ، اسکلتی باقی ست. بر جای خشک می شود.

صدف دیده اش می شکند و مروارید اشک از جوی دیده به پهنای

چهره اش می غلتد.

صدای قلندر هم چنان از بیرون چادر بگوش می رسد ،

که حق دوست می کشد. « عامر » سه گره بر ابرو می زند.

غلاف شمشیرش را تکیه گاه بدن می کند و از جای بر می خیزد.

لحن اش عتاب آلود است : « مگر از درویشان ، در غیاب ما ، در

مضیف قبیله پذیرایی نمی شود سلیمه ؟ »

« سلیمه » قدمی پیش گذاشت ، در برابر پسر عمو و شویش

زانو زد و گفت : « همانگونه که رسم مهمان نوازی ما اقتضاء

می کرد ، در غیاب تو - که در قلندر خانه چله نشسته بودی - من

خود نظارت می کردم که مستمندی نا امید از حریم قبیله امان عبور

نکند... و نکرد... امّا این درویش تازه وارد است و از کنار مضیف ،

بی اعتنا به بوی غذا گذشت و اعتنا به کس نکرد تا این جا رسید

و اکنون « حق دوست » می کشد ! حیرانم که چه می خواهد ؟ »

صدای درویش مجددآ شنیده می شود : « حق ، اوست. هر آنچه حق

خواهد ، حق است و حقت بدی نخواهد. » بانگ درویش شوری

دلپذیر در جان « عامر » بر پا کرد ، زیر لب ، بی آن که مخاطب

معینی داشته باشد ، با خود گفت : « مثل آن است که این قلندر

با من سخن میگوید و روح مرا با افسون کلمات اش نشانه رفته

است ! باید او را ببینم و به درد دلش برسم و... یا : شاید او از

سوی پروردگار درمانی بر دردم آورده باشد. »

« عامر » - که در اثر چله نشینس و روزه داری ضعف بر چهار

ستون بدنش مستولس بود - با تکیه بر شمشیرش ، که به جای

عصا کار گرفته بود و بی اعتنا به « سلیمه » - که حیرت زده

به او نگاه می کرد - پرده چادر را کنار زد و از قلندر خانه اش

بیرون رفت. شب ، از نور ماه ، سلطان شب زنده داران عالم ،

و ستارگان ، که ملتزمین رکابش بودند ، نور باران بود و بر مخمل

سیاه شب بر آسمان ، ستارگان چون نقش هزار مروارید غلتان ،

می درخشیدند. برای لحظه ای « عامر » پنداشت آسمان به نزدیک

زمین آمده تا شاهد مراسمی با شکوه باشد. دلش در سینه لرزید ،

آهی کشید و مبهوت عظمت پروردگار ، در جستجوی درویش -

که شوری در جانش افکنده بود - چشم به اطراف دوخت و مرغ نگاه اش

را رها کرد. مردی با محاسن و موی انبوه ، قامتی خمیده و دیدگانی

پر فروغ ، که معلوم نبود چه مقدار از روزان و شبان عمر را در

کوله بارش ذخیره کرده ، عصا زنان رو به او می آمد. « عامر » -

چون کاهی که مجذوب کهربا باشد - شتابان پیش رفت. سلام کرد و

پاسخ شنید. نگاه درویش جاذبه ای سنگین داشت. هنگامی که چشم در

چشم او دوخت ، « عامر » احساس آرامش کرد. ابتدا می خواست نیازی

به درویش دهد و روانه اش کند ، امّا با دیدن او ، فراموش کرد !

روحانیتی که در وجود آن مشتی پوست و استخوان مشهود بود ،

بر وجودش اثر کرد.

+ به یادگار مانده در شنبه چهارم فروردین 1386ساعت 0:25 قطره اشکی از اشک ماه |

مرگ من سفری نیست

هجرتی است از وطنی که

دوست نمی داشتم به خاطر

مردمانش خود آیا از چه هنگام

این چنین آیین مردمی از

دست بنهاده اید پرپرواز ندارم

اما دلی دارم و حسرت درناها

و به هنگامی که مرغان مهاجر

در دریاچه ی ماهتاب پارو

می کشند... خوشا رها کردن

و رفتن خوابی دیگر به مردابی

دیگر به ساحلی دیگر به

دریایی دیگر....... خوشا پر

کشیدن خوشا رهایی خوشا

اگر نه رها زیستن مردن به

رهایی آه این پرنده در این

قفس تنگ نمی خواند.......

صفحه نخست
پست الکترونیک

پیوندهای روزانه

دانش - دیروز - امروز - فردا
بر بال خورشید 4
بر بال خورشید 3
بر بال خورشید 2
بر بال خورشید
ادبستان
آوای آرام
سایت سارا شعر
وبلاگ علیرضا شیرازی مدیریت محترم سایت بلاگفا
عاشقانه
سوگ سیاوش
تازه های ادبی
هیشکی
صدای همیشه ماندگار شازده
آرشیو پیوندهای روزانه

نوشته های پیشین

مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385

اشک های ماه

اشک ماه
خراباتی
یاس
رهگذر
اهورا
اشک دل
رنگین کمون
غروب
عصیان
بانوی ماه
گمنام
ستاره
مسافر
سیب سرخ
سید
همیشه منتظر
پرستش
زنده یاد فریاد بی صدا
مسیح
مگنولیا
بی نام
ارزش

پیوندها

من خواب را خواب دیدم
سید تا ظهور مهدی یا علی
پرنسس
تمام نا تمام من
آوای مسیح
بالهای سوخته
واژه رنگ زندگی است
تنها برای تو می نویسم
دربست
نسیم تنهایی
در مدح مولایم علی
بهار من
گل باغ زندگی
بانوی سیب
رهگذر
اهورای بزرگ
دعا و مناجات
اشک غم
مصلوب عشق
سر مستانه
صدای تنهایی
نیمه تاریک هستی
اشک دل برای فریاد بی صدا

همراهان اشک

افراد آنلاين:

تعداد بازديدها:

RSS

طراح قالب:BlogSkin