اشک ماه

اشک هشتم

« زلزله »

امشب قراره زلزله بیاد !!!

نترسین به شما آسیبی نمیرسه فقط من میمیرم!

ازکجا میدونم ؟ خوب حتمآ یکی بهم گفته دیگه ولی این چه اهمیتی داره

مهم اینه که من باید برم اما من.....نمیدونم.......یه حس عجیبیه......

مثل اولین روزمدرسه....یا......اصلآ چرا من باید به این زودی

بمیرم من جونم و کلی آرزو دارم...... گفتی آرزو؟

راستی من چه آرزویی دارم یعنی کلآ هدفم تو زندگی چیه؟؟

ام م م م.....

چیزه یعنی خوب حتمآ یه چیزی هست که میخوام زنده بمونم دیگه ،

تازه اگه من بمیرم خیلی ها ناراحت میشن.........ام م م م م......

خب الان یادم نیست اما حتمآ ناراحت میشن هرچند درظاهرکسی

چشم دیدین منو نداره ولی ممکنه بعضی ها ناراحت بشن.......مثلآ.....

ول کن دیگه تو هم حالا گیر نده.

خب باید وصیت نامه بنویسم.......

آخه توزلزله کی یاد اینه که وصیت نامه طرف کجاست

وغیرازهمه اینها مگه من چه مال یا فک وفامیلی دارم که واسشون چیزی

بذارم.......پس بی خیال وصیت نامه

حالا چی کار کنم ؟ تا کی باید منتظر بشم ؟ به کسی چیزی بگم؟ نگم؟

خداحافظی کنم؟ ازکسی حلالیت بطلبم؟ به نظرشما یه آدم که موقع مرگش

نزدیک میشه

چیکارمیکنه؟ اصولآ دانشمندها، پزشکها، روحانیون، محققین،

روانشناسها و....چه نظرو پیشنهادی دراین مواقع دارن؟

اصلآ پیشنهادی دارن؟

وای چقدر ورمیزنی یه مردن که این همه بروبیا نداره سرتوبذار

زمین خلاص.....همیشه دلم میخواست مرگم مثل یه قهرمان باشه

آخه من که تولد وزندگیم پخی نبوده اقلآ مرگم.....

ولی مرگ درزلزله اصلآ چنگی به دل نمیزنه......

کاش موقع مردن درد نکشم.......چه اهمیتی داره،

زندگی من که همش درده منم حسابی پوست کلفت شدم

اصلآچه میفهمم درد چیه......

اگه تو اون دنیا ازم سوالهای سخت سخت بپرسن چی جواب بدم؟.....

میگم منو ازجهنم میترسونین من یه عمرزندگی جهنمی داشتم........

این جناب عزرائیل چرا نمیاد!؟

خسته شدم حوصله ام سررفت حالا که ما راضی به مرگ شدیم

این واسه ما نازمیکنه!!!

.......

هرچی منتظرشدم جناب عزرائیل نیومد منم خوابم برد

فرداکه ازخواب بیدارشدم......

همه جا با خاک یکسان شده بود اما من.......سُرومُرو گنده بودم

بعدآ فهمیدم تو اون زلزله سخت و وحشتناک همه مردم شهر مردن،

جزمن!!!! خبرنگارها باهام مصاحبه کردن و من بهشون گفتم که

"خواب دیدم که فقط من میمیرم اماحواسم نبود که خواب زن چپه!!!!"

الان که با شما حرف میزنم اوضاع خوبه،

مردم ازسراسردنیا به خیال اینکه من نظرکرده ای چیزی هستم میان پیشم

اما اونا نمیدونن که من زنده موندم چون تنها کسی توشهربودم که....

قبول کرده بودم که بمیرم!

+ به یادگار مانده در سه شنبه هفتم فروردین 1386ساعت 4:9 قطره اشکی از غروب |

مرگ من سفری نیست

هجرتی است از وطنی که

دوست نمی داشتم به خاطر

مردمانش خود آیا از چه هنگام

این چنین آیین مردمی از

دست بنهاده اید پرپرواز ندارم

اما دلی دارم و حسرت درناها

و به هنگامی که مرغان مهاجر

در دریاچه ی ماهتاب پارو

می کشند... خوشا رها کردن

و رفتن خوابی دیگر به مردابی

دیگر به ساحلی دیگر به

دریایی دیگر....... خوشا پر

کشیدن خوشا رهایی خوشا

اگر نه رها زیستن مردن به

رهایی آه این پرنده در این

قفس تنگ نمی خواند.......

صفحه نخست
پست الکترونیک

پیوندهای روزانه

دانش - دیروز - امروز - فردا
بر بال خورشید 4
بر بال خورشید 3
بر بال خورشید 2
بر بال خورشید
ادبستان
آوای آرام
سایت سارا شعر
وبلاگ علیرضا شیرازی مدیریت محترم سایت بلاگفا
عاشقانه
سوگ سیاوش
تازه های ادبی
هیشکی
صدای همیشه ماندگار شازده
آرشیو پیوندهای روزانه

نوشته های پیشین

مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385

اشک های ماه

اشک ماه
خراباتی
یاس
رهگذر
اهورا
اشک دل
رنگین کمون
غروب
عصیان
بانوی ماه
گمنام
ستاره
مسافر
سیب سرخ
سید
همیشه منتظر
پرستش
زنده یاد فریاد بی صدا
مسیح
مگنولیا
بی نام
ارزش

پیوندها

من خواب را خواب دیدم
سید تا ظهور مهدی یا علی
پرنسس
تمام نا تمام من
آوای مسیح
بالهای سوخته
واژه رنگ زندگی است
تنها برای تو می نویسم
دربست
نسیم تنهایی
در مدح مولایم علی
بهار من
گل باغ زندگی
بانوی سیب
رهگذر
اهورای بزرگ
دعا و مناجات
اشک غم
مصلوب عشق
سر مستانه
صدای تنهایی
نیمه تاریک هستی
اشک دل برای فریاد بی صدا

همراهان اشک

افراد آنلاين:

تعداد بازديدها:

RSS

طراح قالب:BlogSkin