اشک ماه

اشک بیست و ششم

« قسمت سوم » ادامه اشک سوم

چون بنده ای که در برابر مالک خود ایستاده باشد ،

متواضعانه گفت :

« یا شیخ العرب ... قدم رنجه کن و دمی به قلندر خانه ام بیا تا

از فیض وجودت بهره مند شوم . »

شیخ لبخندی پر مهر بر لب راند و بی لا و نعم وارد قلندر خانه شد.

« سلیمه » حیرت زده چشم به رفتار شویش دوخته بود ! می پنداشت

چله نشینی بر روح و جسم « عامر » اثر گذتشته و الا چه معنا داشت

قلندری بیابان گرد را به خانه اش بیاورد ؟ ! جای میهمان ، هرکه بود

و هر مقامی که داشت ، در مضیف قبیله بود ، نه قلندر خانه امیری

نیرومند و مقتدر ! با این همه ، زبان اعتراض بست و چسم و گوش

گشود تا آنچه را که می بیند به گوش بسپارد. « عامر » به درویش

نزدیک شد و گفت :

« یا شیخ ، به چه چیز نیاز داری که قدم رنجه کرده و به این سوی

آمده ای ؟ خوردنی ، نوشیدنی و یا ... زاد و تو شه ی راه ؟ »

درویش لبخندی زد و با بی نیازی گفت :

« ای امیر عرب ، نیاز به درگاه بی نیاز باید برد ، که او چاره ساز

بندگان است . نیاز من بی نیازی ست ، از تو و چون تو که خود نیازمند

بخشش پروردگارید ، چیزی نمی خواهم . »

« عامر » که مجذوب او شده بود ، بر اصرار خود افزود و گفت :

« بر من گزار و برگ سبزی بخواه ، خداوند این دولت و مکنت ،

قدرت و آبرو و بزرگی به من داده که دستگیر بندگان اش باشم .

انفاق در راهش کنم و نا امیدان را امید وار نمایم . این درگه ما

درگه نومیدی نیست . »

درویش بی تعارف بر خاک نشست ، تکیه بر دیرک چادر داد و گفت :

« رد احساس روا نیست . به یک جرعه آب گوارا شکر گزارم . »

« عامر » دو کف دست بر هم زد « حبشی » ( غلام خاصه اش )

چون سایه ، شتابان قدم به چادر گذاشت سری فرود آورد و ایستاد .

قبل از آن که « عامر » سخنی گوید ، « سلیمه » بی اختیار ، در حالی

که چشم از درویش بر نمی داشت گفت :

« امیر من ، رخصت ده فیض پذیرایی از میهمان نصیب من شود !

( رو به درویش ادامه داد : ) هم اکنون جرعه ای شیر گوارا مهیا

می کنم . » « سلیمه » خاتون شتابان بیرون رفت و طنین خلخال پایش

دل سکوت را لرزاند. « عامر » با اشاره سر « حبشی » را مرخص

می کرد و در کنار درویش می نشست. درویش لبخندی پر معنا زد

و می گفت : « شکر و حمد پروردگار که بر خانواده امیری میهمان نواز

وارد شده ام ، که در راه خدمت به خلق ، خود و همسرش از یکدیگر

سبقت می جویند. ! »

« عامر » در سکوت به درویش خیره شده و نو به نو در او عظمتی

وصف ناشدنی می دید و هر لحظه بیشتر از پیش مجذوب او می شد.

« سلیمه » خاتون با قدحی شیر بز داخل می شد و با ادب قدح را

در مقابل درویش می گذاشت. درویش جرعه ای می نوشید ، نگاهی

به « سلیمه » انداخت و گفت : « خداوند آرزویت را بر آورد ! »

+ به یادگار مانده در پنجشنبه نهم فروردین 1386ساعت 21:0 قطره اشکی از اشک ماه |

مرگ من سفری نیست

هجرتی است از وطنی که

دوست نمی داشتم به خاطر

مردمانش خود آیا از چه هنگام

این چنین آیین مردمی از

دست بنهاده اید پرپرواز ندارم

اما دلی دارم و حسرت درناها

و به هنگامی که مرغان مهاجر

در دریاچه ی ماهتاب پارو

می کشند... خوشا رها کردن

و رفتن خوابی دیگر به مردابی

دیگر به ساحلی دیگر به

دریایی دیگر....... خوشا پر

کشیدن خوشا رهایی خوشا

اگر نه رها زیستن مردن به

رهایی آه این پرنده در این

قفس تنگ نمی خواند.......

صفحه نخست
پست الکترونیک

پیوندهای روزانه

دانش - دیروز - امروز - فردا
بر بال خورشید 4
بر بال خورشید 3
بر بال خورشید 2
بر بال خورشید
ادبستان
آوای آرام
سایت سارا شعر
وبلاگ علیرضا شیرازی مدیریت محترم سایت بلاگفا
عاشقانه
سوگ سیاوش
تازه های ادبی
هیشکی
صدای همیشه ماندگار شازده
آرشیو پیوندهای روزانه

نوشته های پیشین

مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385

اشک های ماه

اشک ماه
خراباتی
یاس
رهگذر
اهورا
اشک دل
رنگین کمون
غروب
عصیان
بانوی ماه
گمنام
ستاره
مسافر
سیب سرخ
سید
همیشه منتظر
پرستش
زنده یاد فریاد بی صدا
مسیح
مگنولیا
بی نام
ارزش

پیوندها

من خواب را خواب دیدم
سید تا ظهور مهدی یا علی
پرنسس
تمام نا تمام من
آوای مسیح
بالهای سوخته
واژه رنگ زندگی است
تنها برای تو می نویسم
دربست
نسیم تنهایی
در مدح مولایم علی
بهار من
گل باغ زندگی
بانوی سیب
رهگذر
اهورای بزرگ
دعا و مناجات
اشک غم
مصلوب عشق
سر مستانه
صدای تنهایی
نیمه تاریک هستی
اشک دل برای فریاد بی صدا

همراهان اشک

افراد آنلاين:

تعداد بازديدها:

RSS

طراح قالب:BlogSkin